You affect the world by what you browse.
Deze website maakt gebruik van o.a. de volgende technieken: html5, html5shiv, jquery, css3, html5 data.
Het gebruik van de website is eenvoudig, scroll zoals u gewend bent, klik op een van de bollen aan de linkerkant, of pak de scrollbalk op aan de rechterkant en trek hem naar beneden. De pijltjes toetsen op uw keyboard werken ook (omhoog en omlaag).
Een 26 jarige jongeman, samenwonend in het vrolijke Hengelo (ov) studerend aan het Saxion in Enschede op de HBO opleiding Media Informatie en Communicatie en al een tijdje werkzaam als web developer. Druk met mijn hobby's, school en werk kom ik mijn dagen door. Ik heb een grote passie voor het web en dit zie je ook vooral in mijn werk terug. Ik ben heel creatief en bruis van de ideëen en vaak te weinig tijd om ze allemaal te kunnen verwezelijken. Ik blijf graag op de hoogte van de laatste technologische trends, ook buiten het webgebied.
Een kleine greep uit mijn persoonlijke collectie websites. Om juridische redenen kunnen niet alle websites openlijk getoond worden, maar op een eventueel gesprek kunnen deze wel worden getoond.
Getoonde websites zijn varierend van persoonlijke projecten, proof of concepts maar er zitten ook enkele websites tussen voor bedrijven van vrienden/familie die nog in ontwikkeling zijn maar wel getoond kunnen worden.
Voor "het geheugen van Enschede" kreeg ik de opdracht om de geschiedenis van de familie Kloek in kaart te brengen om zo de geschiedenis van Enschede Zuid, die 50 jaar bestaat, compleet te maken. Dit gebeurde in teamverband en ik was verantwoordelijk voor de website.
De website is bedoeld voor een desktop, maar is dusdanig aangepast dat deze ook op een mobiel aparaat te bekijken en bedienen is.
Een goede vriend is recentelijk een nieuw bedrijf gestart. Utopia Mastering houdt zich bezig met het masteren van muziekstukken van muzikanten. Deze website is een paradepaardje geworden omdat de laatst geleerde technieken erin worden toegepast.
De website is nog in ontwikkeling.
Als groep kregen we op school de opdracht een politieke ouderen partij op te richten. Wij creëerden ouderen.nu en ik was verantwoordelijk voor de website. Speciaal ingericht op het oude web, om de gebruiker zo min mogelijk te verwarren. Ook is er een functie om de tekst in bepaalde stappen te vergroten zonder dat de layout erg verspringt.
Bezoek de website
Het bijhouden van een klanten/kandidaten bestand was nog nooit zo makkelijk. Meerdere gebruikers kunnen een eigen inlog code krijgen en naar hartelust mensen zoeken (Fulltext search) in een ajax omgeving. Drag and drop bestanden uploaden scheelt ook grijze haren.
De website is beveiligd met een inlog systeem, hierdoor kan deze niet vrij worden bekeken. In een gesprek wil ik deze graag demonstreren.
Goede vrienden van mijn familie met een voegersbedrijf. De website is gekoppeld aan mijn eigen cms, zodat de gebruiker met weinig kennis van het web zijn website kan onderhouden. Ook is er een ajax fotoalbum wat simpel is bij te houden. Plaats een map met fotos op je website en hij leest ze in.
Bezoek de website
De techniek om een pagina te laden zonder de pagina te verversen heet Ajax, en bestaat nu al een tijdje. Deze website is in een weekend voortgevloeid met de intensie Ajax te leren. Na dit weekend behoorde ajax ook tot een van mijn kwaliteiten.
Hier is veel ouder werk van mij te vinden wat ik met opzet niet op deze heb geplaatst. Het is nog wel vrij te bekijken.
Kleine html template. De template is zo opgezet dat kleine resoluties belangenrijke informatie kunnne inzien, maar grotere resolutie schermen krijgen een grotere sfeerafbeelding te zien. We willen niet dat die ruimte verloren gaat.
Bezoek de website
Proof of concept, het gebruik googlemaps binnen een website om hierdoor er een applicatie van te maken. Het idee was om uiteindelijk een lijst met vluchten als trajecten weer te geven op de googlemaps. Om zo het vliegtuig van je familie/vrienden te volgen.
Bezoek de website
Proof of concept, Door het gebruik van grote achtergronden kan de impressie van de website in een klap veranderen, hier heb ik geprobeerd om verschillende sferen te creëeren alleen door het gebruik van een andere achtergrond.
Bezoek de website
Het Creëeren van een mobile website met het framework Gumby was de opdracht. Helaas kampte ik in die tijd met ernstige hardeschijf problemen waardoor ik genoodzaakt was de website op te bouwen met afbeeldingen die ik kon vinden op het web.
Photoshop was geen optie.
Resultaat mag er zijn ondanks het ontbreken van photoshop, alhoewel deze het wel veel beter had kunnen maken.
Na de aankoop van mijn domein skippy.nu/skippyweb.nl moest er natuurlijk ook een pagina op het hoofdomein komen te staan. De website heeft een header is random zichzelf aanpast. Bij elke pagina een andere header, of kies er zelf een uit de dropdown. Ook sneeuwt het op deze website altijd, dat is "cool". De sneeuw blijft onderin beeld liggen.
Bezoek de website
Het was een tijd populair om de screenshots die gemaakt werden tijdens de game sessies in World of Warcraft te delen met elkaar. Ik heb een website opgezet zodat ik snel mijn screenshots kon uploaden en kon tonen aan de andere spelers.
Bezoek de website
Drankspellen waren erg populair en vaak konden we deze niet spelen omdat er geen kaarten bij de hand waren. Met dit probleem in het achterhoofd heb ik 2 spellen gedigitaliseerd. Een betreft het "kingsen" en het andere is een kaartspel bedacht mensen op het internet.
Bezoek de website
Voor mijn opleiding heb ik een aantal posters e.d. gemaakt. Deze worden hier met een kleine beschrijving getoond. Vaak probeerde ik een bepaalde stijl te evenaren of moest het passen bij het project waar ze voor bedoeld waren.
Voor school kregen we de opdracht om voor het MAFF festival in Almelo een campagne te bedenken om het festival meer op de kaart te zetten.
Hier zie je Uncle Sam met een hondenkop erop geshopt. Dit alles in het schilderstijl waaruit het origineel bestond. De sepia kleurtinten zijn ter ondersteuning van het idee om bepaalde promoters met televisie hoofden rond te laten lopen. Deze zie je in de andere poster terug. Deze poster werd op en rond het festival verspreid.
Voor het MAFF festival had ik 2 posters ontworpen. Deze poster werd door de in de buurt liggende steden verspreid.
Het zwarte vlak in de televisie wordt een spiegel waardoor men zichzelf in de televisie terug ziet. De promoters die de periode ook door de stad liepen bij de posters zouden mensen aan kunnen spreken om ze extra te triggeren.
Artic Island is een product dat voor school is bedacht. Het gaat om een flesje met een dubbele wand, hierin zit een vloeistof dat snel bevriest en zorgt dat je bier koud blijft. Deze trailer voor een vrachtwagen is ontworpen door mij ter ondersteuning van de campagne.
Artic Island heeft de ijsbeer als mascotte gekozen omdat deze in koude ijzige gebieden leeft. De ijsberen hebben het fictiefe product in de handen.
Voor Photoshop moesten we een stuk uit een film pakken en ons zelf erin verwerken, hetzij iemand vervangen of jezelf toevoegen. Ik heb gekozen voor "War of the worlds". Doordat ik een andere pose had als de originele acteur heb ik veel van het meisje haar trui opnieuw moeten maken in photoshop met behulp van andere fotos uit de film.
Ga met uw muis over de afbeelding om het origineel te zien.
Voor ethiek kregen wij de opdracht om een campagne te bedenken en die ethisch net op de rand te laten zitten. Wij hebben gekozen voor prostitutie, vrouwen die het werk zijn gaan doen maar er toch weer uit willen om zo een toekomst op te kunnen bouwen. De poster werd met nog een aantal posters ondersteund. Tevens was er een radio commercial te horen over het leven van een prostituee.
De opdracht om een magazine spread te maken kreeg ik van school. Dit werdt gedaan in Indesign en we waren vrij een onderwerp te kiezen. De keuze voor Pokémon was omdat er veel materiaal vindbaar zou zijn en het een bepaalde stijl heeft die ik kon maken.
Voor de familie Kloek was het in de eerste instantie de bedoeling dat wij als groep het boek van "het geheugen van Enschede" zouden komen brengen. Hierbij hadden wij een fles wijn willen schenken met het hiernaast getoonde etiket. Helaas is door omstandigheden dit niet door gegaan.
Voor de opleiding kregen we een aantal opdrachten om verhalen of betogen te schrijven. Hier ziet u een greep uit mijn beste werk. De verhalen zijn fictief en schilderen niet mijn mening of ideëen af.
Het is 30 mei 1943 en het is oorlog in Nederland. De Duitsers hebben Nederland nu al een tijd bezet. Overal waar je kijkt zie je kapot geschoten huizen en plat gebombardeerde gebieden. Er hangt een onheilspellende sfeer op straat, mensen spreken elkaar niet aan en zijn bang om in de val te lopen. Ik ben een normale Hollandse jongen. Een jongen met donkerblond haar en grijze ogen. Een jongen van 25 die voor de oorlog veel ging vissen, of ging voetballen met zijn vrienden. Een jongen die dit alles niet meer kan omdat de Duitsers ons land inpikken. Daarom zit deze jongen in het verzet. Ik pak mijn fiets die ik in het steegje naast ons huis heb geparkeerd. Ik spring erop, begin te trappen en schiet de weg op. In de verte zie ik dat de Duitsers een controle aan het houden zijn, dus beter neem ik een omweggetje. Ik schiet een stoepje op en fiets langs de plek waar eerst de bakker stond. Het is niet meer dan een kale vlakte met enkele muren die de klap hebben overleefd. Ik fiets gestaag door, ik wil niet dat ik gezien word of erger nog, dat ik word aangehouden. Ik fiets de hoek om en zie in de verte de oude textiel fabriek al opdoemen in de grijze lucht. De fabriek is een van de weinige gebouwen in de stad die de bombardementen heeft overleefd. Het staat leeg sinds Nederland werd aangevallen, de eigenaren kozen eieren voor hun geld en vertrokken met de noorderzon. Ik fiets het terrein van de fabriek op en rij de hoek om naar de achterkant van de grote hal. Ik stap van mijn fiets en gooi hem in het gras, dan valt die het minste op. Langzaam loop ik naar de grote ijzeren deur die de hal afsluit van de buitenwereld. Ik hef mijn hand en klop twee maal op de deur, wacht één seconde en klop nogmaals, ditmaal maar één keer. Er klinkt een geknars en de deur gaat op een kiertje, Wim steekt zijn hoofd voor het kiertje en “Ah Tim, jij bent het” klonk door het kiertje. Hij opent de deur zodat ik naar binnen kan. Binnen in de hal zijn heel veel mensen, zeker wel twintig man. Door de hal verspreid staan houten tafels, met daarop wapens en munitie. We waren allemaal druk met de laatste dingen aan het inpakken en gereedmaken, want over een half uur is het dan zover. Dan gaat operatie bikini van start. Gisteren avond hebben we de plannen door gesproken en de papieren verbrand zodat er geen bewijs materiaal was behalve die in onze hoofden. Als ze ons te pakken zouden krijgen moeten ze het er uit slaan, en dan nog verraden we onze makkers niet. Ik help met het inpakken van de vrachtwagen die binnen in de hal geparkeerd staat bij de grote ijzeren poort die uitmond op het parkeerterrein van de fabriek. Als de laatste kratten verstopt zijn tussen de aardappels kunnen we vertrekken. Ik zal met Wim meerijden in zijn auto en anderen gaan op de fiets naar de plekken die we afgesproken hebben. We hebben precies 34 minuten om op onze plek te komen en met de wapens die in de kofferbak liggen kunnen we beter niet worden aangehouden door de moffen. We stoppen bij het plein in het dorp, vlak naast de oude toffee winkel waar de winkelier kapot is gemaakt door de Duitsers en zijn winkel moest sluiten. Het begint al iets donker te worden, perfect om rond te sluipen en niet gezien te worden. Wim opent de kofferbak en pakt de twee tassen met wapens eruit en geeft er één aan mij. Hij gooit de kofferbak dicht en wenkt mij om mee te komen, samen rennen we naar de kerk die op het plein uitkijkt. Over een aantal minuten gaat het beginnen. In de kerk klimmen we samen naar de toren en pakken de wapens uit de tassen. Het is even heel erg stil en het begint te kriebelen in mijn buik. Zou het lukken?
Je loopt naar het station of naar de winkel en wil een stuk afsnijden door een klein grasperkje over te steken. Helaas is dit in Nederland net alsof je een mijnenveld betreedt, overal ligt hondenpoep. De hondenbezitters maken er een smeerboel van, en dit beperkt zich niet alleen tot de grasperkjes. Kinderspeelplaatsen en de stoep zijn veel vaker ook het doelwit van deze bruine smurrie. Waar je ook kijkt, het ligt er wel of er is een veeg op de stoep te zien van een vorig slachtoffer die nog zijn schoenzool en neus heeft proberen te redden door het terug te vegen aan de stoep.
Honden eigenaren zijn steeds luier, ze zijn vaak te beroerd de 30 meter extra te lopen naar de voor de hondendrollen bestemde plek. Gemeenten steken veel geld in de aanleg hiervan maar als hondenbezitters hier geen gebruik van maken is het, als geld in een bodemloze put gooien. Geld dat in middelen kan worden gestoken die mogelijk wel het probleem kunnen verhelpen. Een voorbeeld van zo'n mogelijke oplossing is een poepzuiger, dit is een wagentje ter grote van een gemeentelijke grasmaaier waar iemand de poep in de wijken kan opzuigen. Dit is natuurlijk nog maar het begin. Het inzetten van politie of stadswacht om dit probleem tegen te gaan gaat een beetje ver, deze mensen hebben belangenrijker werk te verrichten wat er meer toe doet. Hiermee wil ik niet zeggen dat hondeneigenaren er zomaar vanaf komen en hun viervoeter maar overal zijn ding laten doen. Het gebeurt tegenwoordig al wel steeds vaker dat politie agenten je aanspreken als zij je zien lopen met de hond om te controleren of je een zakje of schepje bij je hebt om de drol op te ruimen. Als je dit niet bij je hebt, kan de politie een boete geven die betaald dient te worden. De bestaande bakken blijven bestaan om de drollen in te deponeren en de honden uitlaat parkjes zullen ook dienst blijven doen.
Hondeneigenaren zullen luie mensen blijven en de vroegere methoden blijken niet te werken en zijn geld verspilling. Door nieuwe methodes te proberen kunnen we toch het poep probleem proberen op te lossen. Honden bezitters zelf hebben hier blijkbaar geen last van, die ontwijken de grasperkjes namelijk. Want zeg nou zelf jij staat toch ook niet graag met je nette schoenen in een verse hondendrol?
Hondenpoep siert al sinds jaar en dag onze gazonnetjes in de buurt, het zorgt dat de plantjes groeien en er komen veel insecten op af die zich daar aan voeden. Het gras blijft een mooie groen grasveldje, omdat mensen niet meer constant er de route mee af lopen te snijden. Geen vieze modderpoelen meer maar flora en fauna.
Dat honden eigenaren niet eerst vier straten met hun wandelende viervoeter willen afleggen voor een plasje en een drolletje, dan geef ik ze groot gelijk. Wij mensen bepalen wanneer een hond zijn behoeftes kan doen en dit leert die dan vaak ook alleen buiten te doen. Als we de hond dan nog verder gaan kleineren door het beest eerst vier straten door te slepen voordat die een keer zijn kont op het groene grasveldje mag neerzetten, is dit de reinste dierenmishandeling. Gaan we katten ook aanlijnen of leren dat het verkeerd is buiten te poepen, en wie gaat er bij de duiveneigenaren langs om ze te vertellen dat het pas bommen los is op eigen terrein. En dan nog niet te spreken over het geld wat er in de honden uitlaat terreinen wordt gestoken. Dit geld kan beter worden besteed aan nuttige dingen, zoals meer grasvelden of struiken en bloemenperkjes waar de hond zijn territorium op kan afbakenen. Groen siert de buurt en met de extra bemesting wat de honden eigenaren zullen opleveren door het vrije poepbeleid zal dit minder aandacht vergen van de groenvoorzieners dan men in de eerste instantie beoogd had. Water hoeft amper gegeven te worden, in urine zit immers ook water. De bouwstenen die de honden in de bruine pakketjes achterlaten voor de planten zullen ook in de kosten schelen, extra voedingsstoffen heeft de bodem immers niet nodig. Dan kunnen we eindelijk onze agenten op de plekken neer zetten waar ze wel van nut zijn. De hondendrollen-afdeling van het politiecentrum kan zijn deuren sluiten en weer echte boeven gaan vangen of een lekker potje flitsen langs de snelweg.
Kortom, laat de hondeneigenaren bijdragen aan de groenvoorzieningen van onze buurten, het kost niets en scheelt een hoop.